و صدف سوخته [ و ودع ] « 1 » سوخته و طباشير و كل سرخ و آب برك كل « 2 » و آب برك درخت كل و آب برك « 3 » درخت آبى و سيب « 4 » و زرك ، هم ميوه و هم برك درخت ، و قرطاس سوخته و تخم فنك و تخم اسبغول و ابيون و شاذنه و كهربا و بسّد و مرواريذ بىسولاخ و بلوط بريان كرده و بوست نار و شاه بلوط و جفت بلوط ، و اين آن بوست سطبر بلوط بوذ نه آن بوست زرد بيرونين وى كه قابض آن بوذ كجفت بلوط كويند و اين ديكر بوست نبوذ « 5 » ، و بوست درخت سرو « 6 » هم قابض بود و كل انكور و شاخ درخت وى « 7 » ترش و ريوند و مصطكى و زعفران و « 8 » كافور ( f . 426 ) و صندل و لك و لاذن « 8 » و عنبر و مشك و سياه‌داوران و حضض و قلقند و قلقديس « 9 » و علك شاخ و ساو علك هر دو بشايذ . اينك اين جيزها همه شايسته بوند « 10 » قبض اين خون را و لكن ازينجا [ بعضى ] « 11 » قوىتراند و بعضى ضعيف‌تر . آنك قوىتر بوذ « 12 » اين‌اند : قاقيا و مازو و رامك و عصاره لحية التّيس و جلنار و زاك سبيد و قلقطار و قلقند و قرطاس سوخته و اقماع الرمّان و سك و بوست نار و سياه‌داوران و كهربا و جفت بلوط و كافور و دخان « 13 » كندرو ، و آنك ميانه بوذ « 14 » : تترى و طباشير و كل سرخ و كل ارمنى و كل مختوم و علك شاخ و ريوند و زعفران و لك و بلوط و شاه‌بلوط و شاذنه و بسّد و مرواريذ ناسفته و برك مورد خشك ، و اين ديكر كبمانذ و ياذ نكردم از همه ضعيف‌ترند .

--> ( 1 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل : ظ . ودغ . ( 2 ) - ب ه : تر ( 3 ) - ف : « برك » ندارد ( 4 ) - ف : شيب ( 5 ) - ف : افزوده . اين تنك ( 6 ) - ف : افزوده . و ( 7 ) - ب ه : ظ . انك ترش بود ( 8 - 8 ) - ف : لك و لاذن و كافور و صندل ( 9 ) - ف : قلقنديس ( 10 ) - ف : شايسته بوذ ( 11 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد . ( 12 ) - ف : قوىترند ( 13 ) - ب ه : دقاق كندر ، صح م : دقاق كندر ( 14 ) - ف : بوند